10 กันยายน 2552 เวลาทุ่มเศษๆ ถนนลาดพร้าว ฝนตกหนัก ลืมหูลืมตาไม่ขึ้น
ผู้หญิงหน้าตาดีคนนึงนั่งอยู่บนรถเมล์ ที่นั่งข้างๆ เธอยังว่างอยู่
เป็นที่เดียวบนรถที่ยังว่างอยู่

คุณลุงหนวดเฟิ้มเสื้อผ้ามอมแมมคนหนึ่งเดินขึ้นรถมา เนื้อต้วเปียกปอน เห็นมีที่ว่างก็เลยเดินมานั่ง
แล้วลุงก็เริ่มเกา
เกาแขน เกาคอ เการักแร้ ยุกๆ ยิกๆ

ผู้หญิงเริ่มเหลียวมองรอบๆ หาว่าที่อื่นมีที่นั่งว่างมั๊ย
ผ่านไปหลายป้าย มีแต่คนขึ้น ไม่มีคนลง
หญิงสาว หันมองลุงด้วยสายตารังเกียจ

พอมีที่ว่าง หญิงคนนี้ รีบลุก แล้วเบียดลุงออกไป เพื่อไปนั่งที่อื่น
สายตายังมองลุงอย่างรังเกียจ
แถมบ่นแบบจงใจให้ได้ยินอีกต่างหาก

ต่อมา ถึงป้ายที่เธอจะลงจากรถ ฝนยังตกหนักมาก
เธอลงไปที่บันไดขึ้นสุดท้าย แล้วหยิบร่มออกมากาง

คนขับมองกระจกไม่เห็นคน ก็เลยออกรถ เป็นจังหวะที่เธอกำลังก้าวขาพอดี
ลุงหนวด ตะโกนลั่นรถ เดี๋ยวๆ มีคนลง จอดๆๆ

ผู้หญิงคนนั้น ปล่อยร่มหลุดมือ เดินเซลงไปที่ฟุตบาท
พอตั้งสติได้ ก็หันมามองลุง สายตารังเกียจไม่มีอีกต่อไป
แล้วเธอก็ยิ้ม พร้อมกับพูดว่า "ขอบคุณมากค่ะ"
คุณลุงยิ้มกว้าง โชว์ฟันหลอ...

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

อือม น้ำใจหาได้ทั่วไปเลยนะครับ

เรื่องกรณีแบบนี้เห็นบ่อยครับ

คือถ้าการแต่งกายหรือการกระทำบางอย่างมันชวนให้ไม่น่าเข้าใกล้

เป็นผมก็พยายามหลีกเลี่ยงนะครับแต่คงไม่ไปแสดงท่ารังเกียจแบบนั้น

#1 By k_i on 2009-09-12 01:16